فن آوری پول دیجیتال به کشورهای تحت تحریم این اجازه را می دهد که از راه عملیات پولشویی دیجیتال سازمان یافته تلاش های دیپلماتیک دولت های غربی را ضعیف کنند و تحریم ها را دور بزنند.
فن آوری های پول دیجیتال در سال ۲۰۱۷ مورد توجه افکار عمومی و سرمایه گذاران قرار گرفت و ارزهای دیجیتالی جدید توانستند مرحله ی جدیدی از تمرکز زدایی تجارت جهانی را رقم بزنند. ولی یکی دیگر از موارد استفاده از این فن آوری ها، ایجاد ابزارهایی تازه است که به کشورهایی مثل ایران، کره شمالی و روسیه این اجازه را می دهد که تحریم های غرب را دور بزنند.
این مسئله بیشتر در خصوص آنچه “سکه های حریم خصوصی” خوانده می شود مصداق پیدا می کند. سکه های حریم خصوصی امکان مخفی کردن هویت و تراکنش های انجام شده توسط کاربران را فراهم می کند.
عدم امکان محدود کردن سکه های حریم خصوصی از راه رگولاتورهای بانکی ملی و بین المللی یک بهشت امن مالی برای دولت های تحریم شده به وجود می آورد چون داد و ستد ارزهای دیجیتالی هیچ حد و مرز جغرافیایی و سیاسی ای ندارد.
ارزهای دیجیتالی قادرند با گرفتن جای تراکنش های کند و پرهزینه، باعث بهتر شدن زندگی شهروندان شوند. بر خلاف ارزهای مورد حمایت دولت ها مثل دلار، ارزهای دیجیتالی معمولا اهداف مشخصی دارند. مثلا ارز دیجیتالی ریپل یک چهارچوب پرداخت ارزی عمدتا متمرکز را ارائه می کند که با هزینه ای پایین تر از کانال های معمول بین المللی مثل سوئیفت، تراکنش های بین المللی را به انجام می رساند. همچنین هدف سیستم پراخت نظیر به نظیر ارز دیجیتالی ترون، حذف فروشگاه های دیجیتالی عرضه نرم افزارهای موبایلی به عنوان واسطه میان توسعه دهندگان محتوا و مصرف کنندگان است و هزینه های هر دو طرف را کم می کند.
این فن آوری ها به بعضی از کشورهای تحریم شده اجازه می دهد تا از راه یک عملیات پولشویی دیجیتال سازمان یافته معروف به “پاکسازی رمزنگاری شده” تلاش های دیپلماتیک دولت های غربی را ضعیف کنند و تحریم ها را دور بزنند.